Meer weten? info@reijutai.nl

reiju tai facebook reiju tai mail

‘Delen en verbinden

Tijd voor inzicht

Gisteravond om 21.00 uur stonden er bij velen kaarsjes te branden in de tuinen om de overledenen in deze crisis te herdenken. Velen gaven hier gehoor aan. De troost die van die lichtjes uitstraalt naar de mensen die hun dierbaren aan Corona hebben moeten verliezen zou ze kunnen helpen het verlies met meer zachtheid en licht te kunnen dragen. Want de Corona maatregelen maken afscheid nemen van een dierbare er niet makkelijker op.

Als de crisis ons iets leert is dat het leven zeer kwetsbaar is. Mensen verliezen hun bedrijf, hun baan, hun inkomen, hun vrienden en geliefden en misschien in een later stadium ook nog hun huis.  Niets zal straks nog zijn wat het tot nu toe is geweest. Of toch niet? Gaan we straks weer verder op onze oude wegen. Ik hoop van niet.

De tijd die ons gegeven is in de intelligente lock-down geeft ons ook de rust en ruimte om terug te komen bij onszelf, om opnieuw op te maken wat er voor ons toe doet in het leven. En voor een grote groep mensen is dat een hard gelag. Je wordt namelijk de hele dag geconfronteerd in de huiselijke sfeer met de keuzes die je eerder in je leven hebt gemaakt.

De keuze voor je partner bijvoorbeeld. Mensen die in een gewelddadige relatie zitten. En gewelddadig hoeft niet alleen fysiek te zijn. Meestal begint het geweld op mentaal niveau zodat tegen de tijd dat het fysiek word je dit als “normaal” gaat ervaren. Voel je je aanvaard in je relatie? Begrepen? Ondersteund? Zelfs als je niet met het Corona-virus in de directe zin wordt geconfronteerd, word je wel geconfronteerd met je relatie buiten de vakantie sfeer.

Ben jij zelf ondersteunend en begripvol naar je partner? Aanvaard je je partner voor wie hij of zij werkelijk is? Waardeer je elkaar, juist nu, optimaal?

Zo ook de confrontatie met je keuze om kinderen te hebben. Nu kun je niet weglopen voor het ouderschap. Je kunt je niet storten op je werk, je vrienden, je hobby’s om afstand te nemen van deze keuze. Dit is het. Ben je bezig met je ‘gewone’ ritme te proberen te handhaven als zijnde op tijd opstaan, ontbijten met je gezin, de kinderen aan het huiswerk zetten om daarna aan je eigen werk te gaan beginnen? En lukt dat? Of zie je hier kansen om je kinderen beter te leren kennen? Ze uit te dagen nieuwe dingen te leren zoals koken, schilderen, timmeren of tuinieren. Ga je samen met hen de uitdaging aan iets nieuws te leren? Leer je de flora en fauna kennen op Animal Planet of online? Leer je samen een nieuwe taal? Start je samen een nieuwe hobby? De ruimte en tijd daarvoor is nu.

Hoe ga je om met je kinderen als je gescheiden bent van hun moeder of vader? Delen jullie de lasten? Blijf je netjes je alimentatie betalen? Hou je contact met je kinderen nu je ze misschien veel minder of misschien wel niet ziet?

En je werk? Heb je de juiste keuze gemaakt? Hoe bevalt je het thuiswerken? Vind je er passie in, een uitdaging…. Past het je? Of heb je al die tijd alleen gewerkt voor de salarisstrook aan het einde van de maand? Of ging je voor de status die je dacht dat het beroep je zou geven?  Als er iets nu duidelijk verschoven is, is het wel de status van je beroep. Want wie zijn er op dit moment belangrijk in hun beroep? Dan zijn het toch de zorgmedewerkers, de schoonmakers, de vuilnismannen, de groenteboer en de slager, de kaasboer, de bakker en bezorgers.

Hoe kijk je nu naar je vrienden? Die kies je immers zelf. Hou je contact? Maak je je zorgen om ze? Check je of alles oke is met ze? En doen ze dat ook bij jou? Of is uit het oog ook uit het hart?

Maar buiten al deze zaken die gericht zijn op het zelf, kijk je ook naar het grote geheel?

Naar de keuzes die er politiek en economisch zijn gemaakt in het verleden en vind je ze nu nog belangrijk? Of vind er een verschuiving plaats in je bevindingen? Zie je een andere toekomst voor je dan die je vanuit de eerdere situatie logischerwijze te wachten stond? En durf je dan voor jezelf te denken? Of volg je alleen de Mainstream Media als zijnde dat dat de waarheid is?

Het voorjaar is per definitie de tijd van het jaar waarop we ruimen en luchten.

Ruimte maken en ons ontdoen van de gespaarde rommel, oud zeer, vergeten herinneringen fysiek en mentaal. Waar kun je nog ruimte scheppen, licht toelaten, vegen en poetsen en rommel verbranden.

Door stil te staan in het hier en nu kom je op plaatsen waar je wellicht niet eerder bewust bent geweest. Waar laat jij je leiden in je leven en waar neem je je eigen verantwoordelijkheden? We leven nogal eens naar maatstaven die eigenlijk niet de onze zijn; Door je afkomst, de patronen waarin je bent opgevoed, de verwachting van de buitenwereld; maar ook hoe je te gemakkelijk negatieve gevoelens verschuift naar de buitenwereld, zelf verwachtingen legt bij het gedrag en gevoel van en naar anderen.

Verwachtingen scheppen nog geen verantwoordelijkheden. En verantwoordelijkheden zijn een vrije keus. Vrijheid is een keuze. Licht en ruimte zijn keuzes. Niet kiezen is ook een keuze en wachten tot iemand anders het voor je doet ook.

Gebruik deze tijd nuttig en kijk eens verder dan de dagelijkse gang van zaken die je voor de lock-down gedachteloos hebt gevolgd. Deze bijzondere tijd is niet alleen bijzonder door de pandemie maar biedt ons ook een kans om eens anders naar onszelf en ons leven te kijken.

Transformeer je mee?

 

copyright Reiju Tai - disclaimer - webdesign: prode